Ken je dat? Van die honden of katten of andere dieren waarvan je denkt: zo’n bijzondere krijg ik nooit meer.
Dat had ik met Romme. Hij was mijn eerste hond, wat was ik blij met hem.
Hij was op bestelling geleverd…speciaal voor mij.

Mijn hele leven zei ik al: ik weet niet hoe het precies zit maar wat ik wél weet is dat er meer is tussen hemel en aarde! 
Meer dan wij kunnen zien en bevatten.

Ik geloof nu inmiddels dat niets zonder reden is in het leven en dat niemand “zomaar” op je pad komt. Ook onze huisdieren niet. 
Zij zijn bij ons met een reden, we leren van hen en zij helpen ons.
Zij kunnen een gids zijn, een spiegel of een beste vriend. 
Of alles tegelijk! Dat was Romme.

Wij waren zo op elkaar ingespeeld dat we konden lezen en schrijven met elkaar. Ik wist feilloos hoe hij zich voelde, wat hij wilde of nodig had. En andersom. 
Toen op dat moment was ik mij dat nog helemaal niet bewust, het ging vanzelf. Maar in de loop van de jaren werd ik mij dat steeds meer bewust.

In 2006 liet ik van alle 3 mijn boxers, ja ik had er inmiddels 3, een reading doen. Ik was nieuwsgierig. Waren ze blij, wilden ze dingen anders, hadden zij mij iets te vertellen? 
Onbewust wist ik al wel dat er meer was tussen ons dan alleen een “baas-hond” relatie. Maar wanneer dit dan door een vreemde bevestigd word ga je toch nog weer anders naar je dieren kijken. Ik ging mijn honden nog bewuster zien en serieuzer nemen na deze reading met hen.

Het bleek dat zij zich soms wat zorgen maakten om mij. Dat zij vonden dat ik net zo goed voor mijzelf mocht zorgen als dat ik voor hen deed. Maar er kwam vooral ook uit naar voren wat een spirituele wezens zij eigenlijk alle 3 waren. Dat opende mijn ogen nog het meest! Hoe zij van invloed waren op wat ik deed en zelfs dacht.

En ook al geloofde ik al mijn hele leven dat er meer was tussen hemel en aarde…hoe het precies zat wist ik nog steeds niet. Door de reading kwam het stukje wat wij niet kunnen zien en bevatten wel dichterbij.

 

In 2001 besloten mijn vriend en ik een pup te kopen.
We wilden graag, zoals dat heet, een gele boxer, een reu, met veel wit.
In augustus werd er een nestje boxers geboren van een moederhond waar wij heel graag een pup van wilde hebben.
In dit nestje zaten 2 gele reuen maar deze hadden beide niet erg veel wit.

De fokkers stelden toen voor om het nestje van een paar dagen later af te wachten en dan onze keus te maken. Dat deden wij. 
Ondanks dat ik mijzelf wel een beetje een “zeur” vond want ja…hoe belangrijk is de kleur nou helemaal. Eigenlijk helemaal niet natuurlijk. En we wilden juist zo graag een pup van deze moeder hond…

16 augustus 2001 werd er een nestje geboren, mét daarin een geel reutje met veel wit: Romme!
Als op bestelling werd hij geleverd! Het moest zo zijn.

Toen hij ruim 8 weken oud was mochten wij hem ophalen. 
Hij lag opgerold bij mij op schoot in de auto terug naar huis, wat waren wij blij met onze pupsel. Wat was IK blij! Onze eigen hond!

Ik weet nog heel goed een moment, Romme was een paar maanden oud.
Zittend op de grond voor de bench, knuffelde ik met hem en “out of the blue” zei ik tegen mijn vriend: als wij ooit uit elkaar gaan blijft de hond bij mij. 
Ken je dat? 
Die opmerkingen waar je van denkt: huh wat zeg ik nou? Waar komt dit vandaan?

Januari 2011, Romme was wat sloom, ik maakte mij zorgen en belde een vriendin of zij contact met Romme kon maken om erachter te komen wat er scheelde. In die periode was ik aan het wikken en wegen of ik een cursus zou gaan doen waar bij in het laatste level ook communiceren met dieren aan bod kwam. Dat leek mij zo gaaf om te kunnen! Mijn vriendin stemde zich af op Romme en gaf aan dat Romme moe was en dat hij graag zou zien dat ik die cursus ging doen.

Terwijl ik nog met haar aan de telefoon zat nam ik het besluit! Ik ging die cursus doen, alle levels, ook al wist ik nog niet hoe ik dat zou kunnen betalen. 
Mijn vriendin vertelde dat Romme erg blij was met dit besluit. Mooi, daar was ik blij mee, maar ook schoot er als een flits een gedachte door mijn hoofd: nu is hij klaar. 
Ik heb geen aandacht gegeven aan die gedachte en dacht er pas weer 10 dagen later aan.

Ondanks dat ik alles op alles heb gezet om hem nog te redden, het mocht niet baten. De operatie overleefde hij maar de nacht kwam hij niet door. 
Hij heeft mij gebracht naar het punt waar ik moest zijn. Hij was klaar.
Nu kan ik dat heel goed zien. Toen was ik er totaal kapot van. Romme, mijn Romme.
De leegte die hij achterliet was onbeschrijfelijk en des te meer besefte ik hoeveel meer hij was dan alleen een hond.

Romme was niet toevallig op mijn pad. Mijn relatie was voorbij en de 3 boxers waren met mij mee gegaan.
Romme was echt mijn hond, mijn gids, mijn vriend. Hij heeft mij zoveel geleerd, zoveel gestuurd en mij begeleid op mijn spirituele pad.
Tot het punt waar hij mij moest brengen.

Dieren, zij zijn bij ons met een reden, we leren van hen en zij helpen ons.
Zij kunnen een gids zijn, een spiegel en een beste vriend. 
Of alles tegelijk!

Wil jij erachter komen wat het is dat jouw dier jou laat zien?
Waarom hij zich gedraagt zoals hij doet, wat hij daarmee probeert duidelijk te maken?

Kijk dan eens rond bij mijn (gratis) programma's en diensten.